hem ifşa hemde lanetlenmiş hayatımı anlatıyo

ilkokul yılları böyle böyle geçti. 8. sınıftayken tam alıştım sanırım derken okul bitti ve lise başladı birden. liseye başladığım ilk yıl sanırım hayatımın en zor yılı olmuştur. nasıl oldu bilmem ama sınıftaki çoğu kişi birbirini tanırken ben yine yabancıydım, tanıdığım 1 kişibile yoktu ve yine yalnız otururdum.

en çok lise yıllarında kavga etmişimdir. neden bilmiyorum ama diğer çocuklar bana hayatımın her döneminde agresif bir tutumla yaklaşmıştır. 6 kişi bi yolda yürürken karşıdan gelen kalabalık grup sataşmak için hep beni seçmiştir. ben her zaman bu durumları karikatür olarak görürüm. zaten yeterince kavga etmiş biri olduğum için bir kavgada kazanmak veya kaybetmenin bi önemi olmadığını anlamıştım. bir kavgada hasar alsam bile 1 gün sonra iyileşeceği için geriye kalan tek şey "cesaretliymişsin" olucaktır.

lise yıllardında sanırım ergenliğin getirdiği hormonsal değişiklik yüzünden diğer çocuklar hep bi üstünlük çabası içinde olurlardı. ben kimseye sataşmazdım. hatta sınıfta benden daha zayıf olan kişilere sataşanlara karşı dururdum. sonunda dayak yesem bile bilirdimki koruduğum o çocuk belki arkadaşım olabilir...